حکایت «اسلام مناسبتی» و «تشیع تقویمی» ...و حسین(ع) شهید شد؛ همه برگشتند سرِ خانه و زندگی خود. هیاهو خوابید و دوباره روز از نو و روزی از نو. سالهاست که اینگونه است. اتفاق تازه ای نیست. از فردای عاشورا، چنان همه چیز به حالت قبلی برمی گردد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. انگار، آن میلیونها نفر، که صدای طبل و سنج شان تا بامداد در فضا می پیچید، از اهالی همین جامعه نبودند. «نقش»ها چنان تغییر می کنند که از فردا با انسان هایی دیگرگونه با صفاتی دیگرگونه تر مواجه می شویم.   ادامه مطلب  روح الله رشيدي، شنبه 28 دی1387 |     |....     حاشیه هایی بر آنچه قیام عاشورا می نامیمش/2 حسینیه رقیب مسجد + رقابت می کنیم مثل فوتبال!  + بی خیال همه چیز + «شاه، سلطان، ارباب» به جاي امام   ادامه مطلب  روح الله رشيدي، شنبه 21 دی1387 |     |....     ما حسین(ع) را اشتباه گرفته ایم   نگرانی از به انحراف کشیده شدن عزاداری ایام محرم، همه را دست به کار کرده است. همه دارند نصیحت می کنند و هشدار می دهند که مراقب «نحوه»ی عزاداری ها باشید. «شکل» عزاداری ها نباید باعث «وهن» اهل بیت باشد؛ از «حرکات» ناپسند، در جریان عزاداری ها پرهیز کنید. «دشمنان» دارند «سوء استفاده» می کنند؛ «صحنه»های زشت در عزاداری ها، سوژه ی رسانه های مخالف اسلام می شود.   ادامه مطلب  روح الله رشيدي، پنجشنبه 19 دی1387 |     |....     از زندگی بگویید؛ از گل و بلبل فرو رفته در مبل، نشسته مقابل شومینه، فنجان قهوه در دست، در حال تماشای فرود آمدن دانه های سفید برف، همه ی حرکت های «خشن» را محکوم می کند... او دارد از حقوق بشر و آزادی بیان و تحمل مخالف و... سخن می گوید. به شاگردانش توصیه می کند که همیشه خوددار باشند و از خشونت بیزار... براستی اداهای روشنفکرانه ی بعضی ها تماشایی است.   ادامه مطلب  روح الله رشيدي، شنبه 14 دی1387 |     |....     حاشیه هایی بر آنچه «قیام عاشورا» می نامیمش/1 حسین را به جنگ حسین(ع) آورده اند   می خواهند حسین(ع) را بر زمین بزنند. اما زورشان نمی رسد. پس دست به دامن دوستداران حسین می شوند. چنان هنرمندانه عمل می کنند که هیچ کس نمی تواند تردیدی در اصالتش کند. می تراشند و می سازند و به نام حسین به خورد جماعت می دهند. نشانی اشتباه به مردم می دهند تا هم حسین را تبلیغ کنند و هم آنها را به دور خودشان چرخانده و آخر سر هم سر از ناکجاباد درآورند. از همین روست که امروز شاهد دهها حسین هستیم. هر کس برای خود مجموعه ای از بافته های بی بنیان ترتیب داده و به جمع حسینیان پیوسته است. به تعداد هر عاشق، حسین داریم. و با حسرت بدنبال یافتن اویی هستیم که در سال 61 هجری جان بر کف به مصاف خط انحراف رفت و سخت بی آبرویشان ساخت.     تجسم و تصوير به جاي حقايق تاريخ ساز ما را به ديار خيال و اوهام رهنمون ساخته اند و از وادي «حقيقت» دور. همچون کودکانِ نابالغ، ما را بازي مي دهند. راستش را بخواهيد ما را بت پرست ساخته اند! آري بت پرست. بي آنکه خود بدانيم، تمام حقايق معرفتي مان را «مجسمه» و «تصوير» کرده و پيش رويمان نهاده اند تا با آنها مشغول باشيم. مي گوييم علي بن ابيطالب، بلافاصله مردي قوي هيکل را با شمشيري وحشتناک بدست و لباسي از حرير و ابريشم بر تن نشانمان مي دهند و مي گويند همين است که مي  بينيد. از حسين بن علي مي پرسيم، بلادرنگ تصوير مردي را نشان مي دهند که حسابي به خودش رسيده و البته به خاطر کاري که کرده در حال گريستن است. نشاني هر که را مي پرسيم، فقط «تصوير»ش را مي يابيم و از «آنچه کرده» و «آنچه گفته» خبري نيست. دقيقاً همان کاري که با الهام از يونان باستان در ديار فرنگ کرده و براي هرکدام از صفات انساني مجسمه اي بنا کرده و او را مي پرستند. مجسمه ي آزادي، الهه ي زيبايي، الهه ي خير، الهه ي شر، الهه ي قدرت و ...    روح الله رشيدي، شنبه 7 دی1387 |     |....     این «بت پرست ها» را بگیرید همه چيزمان شده است «گروههاي سياسي». همه چيز را از منظر اين گروهها مي نگريم. با هر كه روبرو مي شويم، نخست سعي مي كنيم «گرايش سياسي»اش را بشناسيم و سپس «خود»ش را. اگر «گرايش سياسي»اش را پسنديديم، آنگاه همه چيز حل است. و اگر اينگونه نبود، او را از دايره ي «انسانيت» نيز خارج مي كنيم. يعني تمام شد ديگر. هر چه بگويد، نمي شنويم. حتي اگر معقول ترين و مشروع ترين و صحيح ترين باشد. محك راستي و ناراستي همه ي اعمال، مرامنامه ي اين گروهها _البته اگر وجود داشته باشد_ است. سيره ي سركردگان گروه، مطلوب ترين و پسنديده ترين و نيكوترين است. موضع گيري هايشان، حكم فرمان آسماني را دارد. ادامه مطلب  روح الله رشيدي، چهارشنبه 4 دی1387 |     |....